Skąd wziąć regulamin sklepu internetowego?

Skąd wziąć regulamin sklepu internetowego?

W dzisiejszych czasach sprzedaż internetowa osiągnęła poziom, który sprawia, że nie sposób wyobrazić sobie handlu bez tej właśnie formy sprzedaży. Nie ulega wątpliwości, że niezależnie od formy sprzedaży, musi być ona ujęta w właściwe dla siebie reguły, które można utożsamiać z umową łącząca kupującego i sprzedającego.

Ponadto, ustawodawca wprowadza dodatkowe przepisy mające chronić przed nieuczciwością z jednej jak i drugiej strony. Wiąże się to z koniecznością spełnienia wymagań ustawowych zarówno w zakresie samej sprzedaży, obowiązków informacyjnych, czy też ochrony danych osobowych.

Dlaczego tworzy się regulamin?

Każdy sprzedawca oferując swe produkty w Internecie musi wskazać konsumentowi zasady panujące w tym sklepie, mimo że jest to sklep wirtualny. Zasady te określa regulamin. W regulaminie znaleźć muszą się podstawowe postanowienia związane ze sprzedażą. Można powiedzieć, że regulamin stanowi swoisty wzór zawieranej umowy. Ponadto, w sklepie internetowym nie może zabraknąć informacji o polityce prywatności i plikach cookies.

Jak widać regulamin musi zawierać szereg informacji, w tym także tych prawnych. Regulamin jest jednak kwestią poboczną dla każdego sprzedawcy, wszakże nie to stanowi przedmiot zainteresowania sprzedawców. Jak zatem zdobyć dobry regulamin sklepu internetowego.

Jest wiele możliwości. W Internecie z łatwością można znaleźć wiele przykładowych regulaminów sklepu internetowego. Pamiętajmy jednak, że nie kopiujmy ich bezmyślnie.

Po pierwsze, pamiętajmy, że każda taka treść jest obarczona prawami autorskimi. Skopiować możemy jedynie te, które wprost przyznają nam taką możliwość lub po uzyskaniu zgody udostepniającego. To jednak nie jest wystarczające by powiedzieć, że mamy już regulamin.

Zaznaczyć należy, że nie ma czegoś takiego jak uniwersalny regulamin sklepu internetowego. Regulamin zawsze należy dostosowywać do własnych potrzeb. Zatem pobrany z sieci regulamin może tak naprawdę służyć nam za szablon, który mniej lub bardziej będzie odpowiadał naszym potrzebom.

 Pamiętajmy także o zmianach w prawie. Weźmy pod uwagę, że z początkiem 2021 r. doszło do istotnych zmian w obrębie prowadzenia sklepu internetowego. Dlatego też większość udostępnionych wzorów może być zwyczajnie nieaktualna a tym samym niezgodna z przepisami. Jest to poważne ryzyko w przypadku pobierania bezpłatnie udostępnionych wzorów. Trzeba przyznać, że bez aktualnej wiedzy prawniczej jest to mocno ryzykowne.

Dlaczego warto skorzystać z pomocy prawnika?

Najpewniejszym rozwiązaniem jest skorzystanie z pomocy prawnika. Jest to najlepsze rozwiązanie, jeżeli chcemy mieć regulamin skrojony na miarę. Prawnik najlepiej z doświadczeniem w tej dziedzinie pozwoli na stworzenie regulaminu na podstawie przedstawionych informacji bezpośrednio od zainteresowanego.

Sklep z regulaminem

W Internecie można także zakupić gotowe regulaminy. Wśród zalet takiego rozwiązania jest zdecydowanie szybkość, prostota i aktualność regulaminów. W odróżnieniu od pobieranych udostępnionych regulaminów w Internecie. Ktoś kto regulaminy oferuje do sprzedaży dba by regulamin był oparty o aktualny stan prawny. Wadą takiego rozwiązania jest z pewnością to, że nie wszystkie postanowienia regulaminu będą idealnie odpowiadały naszej sytuacji. A zamówienie specjalnego regulaminu z pewnością może zająć więcej czasu lub w ogóle nie występuje w ofercie. Dodatkowo w przypadku, gdy dojdzie do zmiany w prawie lub okoliczności dotyczących naszego sklepu, modyfikacja regulaminu nie będzie możliwa. Jednakże wśród kilkunastu propozycji, zwłaszcza jeżeli nie zależy nam na skomplikowanych rozwiązaniach, z pewnością da się znaleźć regulamin w sposób maksymalny odpowiadający naszym potrzebom.

Platforma sklepu internetowego

Jeszcze jedną opcją jest powierzenie prowadzenia nie tylko regulaminu, ale właściwie sklepu internetowego. Kupując gotową platformę do prowadzenia sklepu regulamin otrzymujemy w pakiecie i wszelkie kwestie z nim związane są modyfikowane i dostosowane w ramach wykupionego abonamentu za prowadzenie sklepu internetowego.

Podsumowanie

Jak widać regulamin sklepu internetowego jest jego nieodłączną częścią. Istnieje wiele możliwości pozyskania takiego regulaminu. Oferty są dostosowane do potrzeb klientów i każdy może sobie wybrać najdogodniejszą opcję. To która z opcji jest najlepsza zależy od funduszy przewidzianych na ten cel, naszej wiedzy, doświadczenia i posiadanych umiejętności w tworzeniu regulaminów.

Zmiany w prawie 2022 | 1 z 3 | Reklamacja po nowemu i sprzedaż treści lub usług cyfrowych – kolejne duże zmiany w przepisach i w regulaminie sklepu internetowego, które czekają Sprzedawców Internetowych w 2022 r.

Zmiany w prawie 2022 | 1 z 3 | Reklamacja po nowemu i sprzedaż treści lub usług cyfrowych – kolejne duże zmiany w przepisach i w regulaminie sklepu internetowego, które czekają Sprzedawców Internetowych w 2022 r.

Ważna aktualizacja z 24. maja 2022 r.! 

 

Zmiany dotyczące reklamacji i treści cyfrowych, które pierwotnie miały wejść w życie 1. stycznia 2022 r., a następnie 28. maja 2022 r. wejdą w życie jeszcze później – z najnowszego projektu ustawy wynika, że zmiany wejdą w życie w terminie 14 dni od dnia ich ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Na dzień 24. maja 2022 r. projekt ustawy nie trafił jednak jeszcze nawet do Sejmu, co oznacza, że dotrzymanie majowego terminu jest nierealne. Spodziewamy się, że zmiany mogą wejść w życie w drugiej połowie czerwca lub później. Na bieżąco monitorujemy sytuację. 

Oznacza to, że zmiany wejdą w życie ponad pół roku po terminie wynikającym z dyrektywy unijnej.

Dla przypomnienia obok projektu ustawy obejmującego tzw. dyrektywę cyfrową i towarową nadal trwają prace nad projektem ustawy wdrażającej tzw. dyrektywę omnibus – tutaj nadal w ostatnim znanym projekcie wskazany jest 28. maja 2022 r., aczkolwiek już z komentarzy do ostatnich zmian wynika, że termin ten nie jest realny i docelowo powinien być połączony z wejściem w życie zmian dot. dyrektywy cyfrowej i towarowej.

Najnowszy projekt ustawy dot. zmian w reklamacjach i treściach cyfrowych jest datowany na 11. kwietnia 2022 r. Pamiętajmy, że cały czas mówimy o projekcie ustawy, który nie przeszedł jeszcze całego procesu legislacyjnego. Oznacza to, że nie znamy jeszcze końcowego kształtu przepisów. 

 

Już teraz wiemy, że 2022 roku będzie równie gorący pod względem zmiany przepisów istotnych dla Sprzedawców Internetowych, jak to miało miejsce na początku 2021 roku. Zmiany dotkną między innymi regulamin sklepu internetowego. A to za sprawą wejścia w życie poszczególnych rozporządzeń i dyrektyw unijnych i związanych z tym obowiązków przyjęcia odpowiednich zmian w polskim prawie. 

Znaczące zmiany, jakie państwa unijne muszą wdrożyć w swoich ustawach, dotyczą umów sprzedaży (w tym zmian dotyczących reklamacji) oraz umów o dostarczanie treści i usług cyfrowych.  Co istotne – ten drugi typ umów dotychczas nie był uregulowany. Z tego też względu przepisy ich dotyczące będą nowością, których treść trzeba będzie przyswoić niemalże “od zera”.

W związku z tym, polski ustawodawca sporządził już projekt odpowiedniej ustawy, która wprowadzi zmiany w odpowiednich aktach prawnych. Założenia te muszą zostać ustanowione w aktach prawnych do 1 lipca 2021 r., co oznacza, że już za kilka miesięcy wszyscy powinni mieć możliwość zaznajomienia się z ostateczną formą wprowadzanych zmian, by odpowiednio przygotować się na ich wejście w życie, które zostało z kolei przewidziane na 28. maja 2022 r. (pierwotni 1. stycznia 2022 r.) 

Pamiętajmy jednak, że jest to jeszcze projekt i ostateczny kształt przepisów może się od niego różnić – będziemy na bieżąco obserwować prace nad zmianami, a już teraz zapraszamy do zapoznania się z najważniejszymi planowanymi zmianami. 

 

Co zawierają dyrektywy, których założenia mają trafić do każdego z państw członkowskich?

Przyjęte przez Unię Europejską dyrektywy, przewidują konieczność zmiany uprawnień konsumentów w odniesieniu do zawieranych umów sprzedaży oraz umów o dostarczanie treści lub usług cyfrowych. Pytanie brzmi: jakie warunki tych umów staną się jednolite na gruncie unijnym?

Poniższa tabela przedstawia główne założenia jakie mają zostać spełnione przez odpowiednie akty prawne w państwach członkowskich UE. Konkretne zmiany jakie według przedstawionego projektu zostaną wprowadzone w kodeksie cywilnym oraz w ustawie o prawach konsumenta omawiamy w artykule znajdującym się pod tym linkiem:

Przejdźmy teraz do podsumowania najważniejszych założeń: 

Umowa sprzedaży Umowa o dostarczanie treści/usług cyfrowych

Ocena zgodności towarów z umową ma spełniać przesłanki: 

  • subiektywne (takie jak opis, rodzaj, ilość, zupełność towaru) jak i 
  • obiektywne (czy nadają się do celów, do których zazwyczaj używa się towarów tego samego rodzaju; są dostarczane z np. akcesoriami, których konsument może oczekiwać).

Ocena zgodności towarów z umową ma spełniać przesłanki: 

  • subiektywne (takie jak opis, rodzaj, ilość, zupełność towaru) jak i 
  • obiektywne (czy nadają się do celów, do których zazwyczaj używa się towarów tego samego rodzaju; są dostarczane z np. akcesoriami, których konsument może oczekiwać).
Gwarancja ochrony konsumenta w przypadku ograniczeń wynikających z praw osób trzecich. (takie jak w przypadku braku zgodności z umową, wskazane poniżej) Gwarancja ochrony konsumenta w przypadku ograniczeń wynikających z praw osób trzecich. (takie jak w przypadku braku zgodności z umową, wskazane poniżej)
Minimalna 2-letnia odpowiedzialność sprzedawcy. Przedsiębiorca odpowiada za niedostarczenie treści lub usługi oraz za brak zgodności z umową. Okres odpowiedzialności wynosi minimum 2 lata od momentu dostawy.
Domniemanie braku zgodności z umową jeżeli wada wystąpi w ciągu roku od momentu dostawy. Dostarczenie treści cyfrowej następuje w momencie udostępnienia ich konsumentowi lub uzyskania przez konsumenta dostępu do platformy, na których zostały umieszczone.
W przypadku braku zgodności z umową konsument ma prawo żądać doprowadzenia towarów do zgodności z umową (naprawa lub wymiana), do otrzymania proporcjonalnego obniżenia ceny lub do rozwiązania umowy. Na przedsiębiorcy spoczywa ciężar dowodu dostarczenia treści lub usług, oraz w ciągu roku od dostawy – zgodności treści lub usługi z umową. 
Gwarancja handlowa jest wiążąca dla gwaranta na warunkach określonych w oświadczeniu o gwarancji handlowej i związanej z nią reklamie, które były dostępne w momencie zawarcia umowy lub wcześniej. W przypadku niedostarczenia treści lub usługi konsument może wezwać przedsiębiorcę do ich dostarczenia. Dalsza zwłoka daje konsumentowi prawo do rozwiązania umowy.
Przysługują roszczenia regresowe w łańcuchu transakcji. W przypadku braku zgodności z umową konsument ma prawo żądać doprowadzenia towarów do zgodności z umową, do otrzymania proporcjonalnego obniżenia ceny lub do rozwiązania umowy.
W odniesieniu do danych osobowych konsumenta przedsiębiorca wypełnia obowiązki ciążące na nim na mocy rozporządzenia (UE) 2016/679 (RODO).
Po rozwiązaniu umowy konsument powstrzymuje się od korzystania i udostępniania treści lub usługi cyfrowej.
Przysługują roszczenia regresowe w łańcuchu transakcji.

Maksymalna harmonizacja

Co też ciekawe, ograniczono wprowadzanie nawet przepisów łagodniejszych od tych ustanowionych w dyrektywie. Wynika to z założenia potrzeby ustalenia równego poziomu ochrony konsumentów, co ma sprzyjać zwiększonej harmonizacji prawa na terenie całej Unii. 

“Państwa członkowskie nie mogą utrzymywać w prawie krajowym ani wprowadzać do niego przepisów odbiegających od tych, które zostały ustanowione w niniejszej dyrektywie, w tym również przepisów surowszych lub łagodniejszych w celu zapewnienia innego poziomu ochrony konsumentów, chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej.” (art. 4 dyrektyw: 2019/770 i 2019/771)

Obie dyrektywy zakładają więc harmonizację maksymalną – państwa członkowskie nie mogą przyjmować ani utrzymywać regulacji odmiennych od przyjętych w dyrektywach, w tym ustanawiać wyższego poziomu ochrony poza wskazanymi wyjątkami.

Zdecydowanie należy to ocenić pozytywnie, jako kolejny krok ułatwiający np. polskim sprzedawcom sprzedaż do innych krajów UE bez obawy naruszenia miejscowych przepisów.

Co się zmieni w ustawie o prawach konsumenta oraz kodeksie cywilnym?

Część warunków jakie zostały przedstawione w powyższej tabeli w stosunku do umów sprzedaży, jest już obecnie spełnionych w polskim porządku prawnym (np. 2-letnia odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi, domniemanie braku zgodności z umową w ciągu roku od wystąpienia wady). 

Istnieją jednak również takie kwestie, które zostaną dopiero zaimplementowane do polskich ustaw, jak i takie, które pomimo braku zmiany samej treści, zmienią zakres obowiązywania. Ustawodawca odchodzi również od pojęcia wady, na rzecz niezgodności towaru z umową, na wzór rozwiązań przyjętych w dyrektywach.

Poniżej najważniejsze zmiany, a całość szczegółowo omawiamy tutaj:

Rękojmia i gwarancja – zmiany w sposobie regulacji

Istotną zmianą w sporządzonym projekcie jest wyodrębnienie rękojmi i gwarancji konsumenckiej i umieszczenie jej przepisów w ustawie o prawach konsumenta. 

Oznacza to, że przepisy dotyczące rękojmi znajdować się będą w dwóch aktach prawnych, obowiązujących równolegle. Obecnie regulacje dotyczące rękojmi znajdują się wyłącznie w kodeksie cywilnym, i to czy dany przepis ma zastosowanie do konsumentów czy przedsiębiorców określa ich treść. 

W odniesieniu do gwarancji, w przypadku konsumentów, obowiązywać będą ich wyłącznie przepisy z ustawy prawa konsumenta. W związku z tymi zmianami, część przepisów z kodeksu cywilnego straci moc. 

Co z przedsiębiorcami na prawach konsumenta?

Dość kontrowersyjne jest pominięcie sytuacji przedsiębiorców zarejestrowanych w CEIDG. Od 1 stycznia 2021 roku zyskali oni wiele uprawnień, które przysługują konsumentom, między innymi te dotyczące rękojmi, zastrzeżone dotychczas tylko dla konsumentów (o tych zmianach można przeczytać na blogu pod tym linkiem:

https://prokonsumencki.pl/blog/zmiany-w-prawie-dotyczace-poszerzenia-ochrony-konsumenckiej-na-jednoosobowe-firmy/). 

Te uprawnienia nadawał im nowy przepis – art. 556[4]: 

“Zawarte w niniejszym dziale przepisy dotyczące konsumenta, z wyjątkiem art. 558 § 1 zdanie drugie, stosuje się do osoby fizycznej zawierającej umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą, gdy z treści tej umowy wynika, że nie posiada ona dla tej osoby charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.” Równocześnie dodano również przepis, który wyłączał stosowanie wobec tych osób regulacji odnoszących się do przedsiębiorców (art. 556[5]).

W przedstawionym projekcie możemy wyczytać, że przedstawiony wyżej przepis ma zostać uchylony. Czy to oznacza, że ci przedsiębiorcy utracą co dopiero nadane im uprawnienia?

Szczegółowe omówienie zmian według przedstawionego projektu przedstawione zostało w artykule znajdującym się pod tym linkiem:

Nowy typ umowy

Warto również wspomnieć, że w polskim porządku prawnym pojawi się nowy typ umowy, który w całości uregulowany zostanie w ustawie o prawach konsumenta – umowy o dostarczanie treści lub usług cyfrowych. Zagadnienie to dotychczas było nieuregulowane, stąd też trudno o odniesienia do obecnego stanu prawnego.

Szczegółowe omówienie projektu regulacji dotyczących umowy o dostarczanie treści cyfrowych lub usług cyfrowych można znaleźć w naszym artykule znajdującym się pod tym linkiem: 

 

Podsumowanie

Przedstawione w niniejszym artykule kwestie to jedynie wstęp i zarys zmian jakie przygotował dla nas ustawodawca. To w jaki sposób wspomniane dyrektywy zostaną ostatecznie zaimplementowane dowiemy się do dnia 1 lipca 2021 r. – Unia Europejska zobowiązała państwa członkowskie by do tego czasu założenia te zostały ogłoszone. Wejście w życie zostało bowiem przewidziane na 1 stycznia 2022 r. Do tego czasu wszyscy, których przepisy te będą bezpośrednio dotyczyć, będą mieć więc około sześć miesięcy na zapoznanie się z nowymi regulacjami. Czasu jest więc mało, a zmian – wręcz przeciwnie. 

Konkretne zmiany jakie według przedstawionego projektu zostaną wprowadzone w kodeksie cywilnym oraz w ustawie o prawach konsumenta omawiamy w artykule znajdującym się pod tym linkiem:

 

Co musi zawierać regulamin sklepu internetowego

Co musi zawierać regulamin sklepu internetowego

Regulamin sklepu internetowego nie może być tworzony w sposób dowolny. Z naszego artykułu dowiesz się, co musi zawierać prawidłowy regulamin. Wskażemy istotne zmiany prawne, które niekiedy każą traktować przedsiębiorców jako konsumentów, a także poruszymy kwestie RODO. 

Regulamin sklepu internetowego musi zawierać obowiązkowo: 

1) Dane dotyczące sprzedawcy umożliwiające jego identyfikację.

W tej części regulaminu podajemy dane takie jak nazwa przedsiębiorstwa, forma prawna, dane siedziby, adresu do korespondencji (jeśli jest inny niż adres siedziby), numer wpisu do KRS, numer REGON i NIP, adres e-mail. 

2) Rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną. 

Informacje zawarte w tej części regulaminu powinny być ogólne ale na tyle dokładne, aby klient wiedział co będzie przedmiotem transakcji. Nie zawieramy tutaj szczegółowych danych dotyczących oferowanych produktów– te powinny pojawić się bezpośrednio w ofercie na stronie internetowej sklepu. Trzeba pamiętać, że oprócz sprzedawanych produktów sklep może oferować dodatkowe usługi takie jak np. newsletter, prowadzenie konta klienta, możliwość zamieszczania komentarzy przez klientów dotyczących usług, towaru czy sklepu. Również te kwestie należy opisać w regulaminie. 

3) Warunki świadczenia usług drogą elektroniczną.

Przede wszystkim musimy wskazać jakie wymagania techniczne są kupującemu niezbędne do współpracy z systemem teleinformatycznym, którym posługuje się sklep. Kupujący musi wiedzieć jaki sprzęt, system operacyjny  czy inne wymagania techniczną będą mu niezbędne by w sposób prawidłowy korzystać ze sklepu internetowego. Także tutaj powinna znaleźć się instrukcja rejestrowania i logowania się na stronie sklepu.

4) Warunki zawierania i rozwiązywania umów o świadczenie usług drogą elektroniczną.

Jest to bardzo istotna część regulaminu, zawierająca dokładne warunki zawieranej umowy, określająca prawa i obowiązki kupującego i sprzedającego. Musimy w niej bardzo precyzyjnie wskazać, w jaki sposób i kiedy dochodzi do zawarcia umowy sprzedaży, jaki jest termin realizacji umowy, w jaki sposób kupujący może dokonać płatności oraz w jakim terminie, jak przedstawiają się sposoby i koszty dostawy towarów. Jeśli sprzedawca nalicza dodatkowe opłaty takie jak cło, to również w tym miejscu należy to wyraźnie wskazać.  W przypadku umów, których przedmiotem jest świadczenie usług- musimy podać na jaki okres zawierana jest umowa oraz co dzieje się z umową po upływie tego terminu. Jest to także miejsce na poinformowanie klienta o prawie wypowiedzenia umowy i odstąpienia od umowy oraz kosztach z tym związanych i osobach zobowiązanych do ich pokrycia.  Także tutaj wskazujemy, czy sprzedawca ponosi odpowiedzialność za niedostarczenie (zagubienie) bądź uszkodzenia lub zniszczenie paczki, czy odpowiedzialność spoczywa na przewoźniku.  Obowiązkowo należy także poinformować klienta o prawie do odstąpienia od umowy zawartej na odległość wraz ze wskazaniem terminu na odstąpienie wraz ze sposobem pokrycia kosztów zwrotu towaru, a w przypadku umów o świadczenie usług, których rozpoczęcie zaczyna się przed upływem ustawowego terminu- o braku możliwości odstąpienia od takiej umowy. 

Konsument, który zawarł umowę na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, może w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów.

5) Tryb postępowania reklamacyjnego.

Ważne jest wskazanie w jaki sposób będą rozpatrywane reklamacje. Jeżeli sprzedawca korzysta z internetowego sposobu rozstrzygania sporów za pomocą platformy ODR, obowiązkowo musi zamieścić link do platformy. 

Platforma ODR (Online Dispute Resolution) jest narzędziem przeznaczonym do  rozstrzygania sporów konsumenckich w branży e-commerce, powołanym do życia przez Komisję Europejską. 

6) Ochrona danych osobowych.

Kluczową częścią regulaminu jest część dotycząca ochrony danych osobowych. Trzeba w niej wskazać kto jest administratorem danych osobowych. Powinna również zawierać klauzulę informacyjną, politykę prywatności oraz plików cookies. Można umieścić w regulaminie linki do poszczególnych dokumentów, jednak kluczowe informacje warto zawrzeć w samym regulaminie. Warto także wskazać, że  dane osobowe umożliwiające identyfikację kupującego, takie jak imię i nazwisko, adres i numer telefonu będą chronione przez sklep zgodnie z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych i RODO. 

POSTANOWIENIA KOŃCOWE REGULAMINU – CZY POTRZEBNE? 

W postanowieniach końcowych regulaminu możemy zawrzeć informacje, które nie mieściły się w poprzednio wymienionych kategoriach. Przykładowo może to być procedura zmian regulaminu, procedura wprowadzania promocji, wycofywania produktów, prawa właściwego, sądu właściwego dla rozpoznania sporów. 

ZMIANY W PRAWIE KONSUMENCKIM 2021 – KUPUJĄCY PRZEDSIĘBIORCA TRAKTOWANY JAK KONSUMENT 

Z dniem 1.01.2021 r. nowelizacja ustawy o prawach konsumenta zrównała w pewnych warunkach status osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą ze statusem konsumenta. 

Zmiana dotyczy tylko osoby fizycznej zawierającej umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą, gdy z treści tej umowy wynika, że nie posiada ona dla tej osoby charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Upraszczając – umowa zawarta z takim przedsiębiorcą nie może mieć charakteru zawodowego, związanego z branżą, w jakiej działa tenże przedsiębiorca. Przedsiębiorca spełniający ten warunek uzyskuje ochronę równą ochronie konsumenta w zakresie:

  1. rękojmi za wady, w tym w zakresie terminów reklamacyjnych,
  2. prawie do odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa,
  3. klauzul abuzywnych- nieuzgodnionych indywidualnie postanowień umownych, które naruszają prawa i obowiązki kupującego w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne).

Wprowadzone zmiany w przepisach wymagają od sprzedawców wprowadzenia zmian w istniejących już regulaminach sklepów internetowych.  Ponieważ przedsiębiorcy nie uzyskują wszystkich praw konsumentów, warto zastanowić się czy ujęte w regulaminie prawa i obowiązki kupujących mają zastosowanie do nowo wprowadzonej grupy podmiotów uprawnionych. 

O CZYM MUSI PAMIĘTAĆ SPRZEDAWCA  – REGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO

Należy pamiętać, że zmiany regulaminu, nie mogą wpływać negatywnie na prawa nabyte konsumenta. Najlepszym zabezpieczeniem jest, aby dla umów zawartych przed zmianą regulaminu stosuje się regulamin obowiązujący w dacie zawarcia umowy. Takie postanowienie również można zawrzeć w postanowieniach końcowych regulaminu. 

Warto także mieć na uwadze, aby wprowadzając promocję czy konkurs warto stworzyć dla nich osobny regulamin. I tak jak powyżej, nie zmieniać regulaminów promocji i konkursów wstecz, aby nie naruszyć praw nabytych kupującego. 

Sprzedawca rozpoczynający świadczenie usług drogą elektroniczną musi pamiętać, że jest zobowiązany do nieodpłatnego udostępnienia kupującego regulaminu i to przed zawarciem umowy. Ponadto, na żądanie kupującego musi udostępnić regulamin w taki sposób, który umożliwia pozyskanie, odtwarzanie i utrwalanie treści regulaminu za pomocą systemu teleinformatycznego, którym posługuje się kupujący. Jest to bardzo istotne, gdyż  kupujący nie jest związany tymi postanowieniami regulaminu, które nie zostały mu udostępnione w tenże sposób. 

Kupujący nie jest związany tymi postanowieniami regulaminu, które nie zostały mu udostępnione. 

Regulamin jest wzorcem umownym, określającym prawa i obowiązki stron umowy: kupującego i sprzedającego, zawieranej za pośrednictwem sklepu internetowego. Przepisy prawa określają jakie elementy regulaminu są obowiązkowe, jednakże ich treść jest ściśle uzależniona od produktów oferowanych w sklepie, procedurach obowiązujących u sprzedawcy, a także pomysłów na prowadzenie biznesu. Każdorazowo jednak pilnować należy, aby postanowienia regulaminu nie nosiły cech klauzul abuzywnych, gdyż te nie będą obowiązywać konsumenta.

Regulamin i polityka prywatności dla serwisu ogłoszeniowego

Regulamin i polityka prywatności dla serwisu ogłoszeniowego

Dużą popularnością cieszą się wszelkiej maści serwisy internetowe o charakterze ogłoszeniowym. Zazwyczaj są to miejsca, gdzie użytkownicy z jednej strony zamieszczają np. oferty sprzedaży konkretnych przedmiotów albo świadczenia usług, a pozostali oferty ich kupna. Serwis taki może jednak być poświęcony także nieruchomościom, ogłoszeniom o pracę czy innym, bardziej specyficznym branżom. Serwis ogłoszeniowy jest zatem dedykowanym serwisem internetowym, w którym znajdzie się wiele funkcjonalności. W takim serwisie nie obejdzie się jednak bez odpowiednio dopasowanych pod kątem prawnym dokumentów. Regulamin i polityka prywatności dla serwisu ogłoszeniowego, co powinno się w nich znaleźć?

Odpowiedzialność właściciela oraz zawieranie umów w serwisie

W regulaminie serwisu internetowego przede wszystkim należy uregulować kwestie odpowiedzialności jej właściciela, tak aby nie budziło to żadnych wątpliwości. Zasadniczo serwis ogłoszeniowy nie będzie umożliwiać zawarcia bezpośrednio za jego pomocą umowy sprzedaży, świadczenia usług czy zlecenia – w zależności od tematyki i charakteru danego serwisu. Właściciel serwisu internetowego powinien wyjaśnić zatem osobom go odwiedzającym, na czym on polega.

Właściciel serwisu pełnić będzie zatem rolę pośrednika, który wyłącznie udostępnia swoim usługobiorcom (ogłoszeniodawcom i tym, do których ogłoszenia te są kierowane) możliwość znalezienia potencjalnych kontrahentów, pracowników czy zleceniobiorców. Ważne jest zatem, aby tę specyficzną funkcję właściciela serwisu ująć odpowiednio w zapisach samego regulaminu. Należy zastrzec wyraźnie, że za pośrednictwem serwisu nie dochodzi do zawarcia umowy, a sam właściciel serwisu nie jest tutaj stroną. Udostępnia on wyłącznie narzędzia i środki techniczne pozwalające na skojarzenie ze sobą potencjalnych stron przyszłej umowy.

Dlatego w regulaminie wskazane jest zastrzeżenie, że wszelkie ewentualne cenniki, reklamy i opisy produktów lub usług widniejące w ogłoszeniach, które opublikowano w serwisie internetowym, mają charakter informacyjny i nie mogą być traktowane jako oferta (w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego). Tym samym przedsiębiorca prowadzący serwis zabezpiecza swoje interesy. Zawarcie np. umowy sprzedaży czy świadczenia usług będzie możliwe przez usługobiorców jedynie poza serwisem, w co jej właściciel już nie ingeruje.

Oczywiście, wszelkie tego typu zapisy nie będą skuteczne, a stanowić będą klauzule niedozwolone, jeżeli nastąpi istotna rozbieżność między tym, co twierdzi regulamin, a prawdziwymi funkcjami serwisu internetowego.

Serwis ogłoszeniowy będzie pozwalał jednak na zawarcie umów o świadczenie usług elektronicznych, których stroną – usługodawcą – będzie rzecz jasna właściciel serwisu. Wynika to z możliwości wprowadzenia w serwisie niektórych usług elektronicznych, takich jak konto użytkownika czy newsletter. Właściciel serwisu powinien wówczas informować o zasadach zgłaszania reklamacji na te usługi. A jeżeli usługi te dostępne są dla konsumentów i mają charakter odpłatny, to kluczowe będzie również spełnienie obowiązku informacyjnego co do pozasądowych sposobów dochodzenia roszczeń oraz konsumenckim prawie odstąpienia od umowy.

Usługi elektroniczne świadczone przez właściciela serwisu, jak wspomniano wyżej, mogą być odpłatne. Dotyczy to zwłaszcza konta w serwisie, które zazwyczaj za odpowiednimi opłatami może dawać usługobiorcy dodatkowe funkcjonalności, zwłaszcza opcję promowania czy wyróżniania ogłoszeń. Wszelkie takie odpłatne umowy zawierane z usługodawcą powinny być wskazane i uregulowane w samym regulaminie. W szczególności warto zawrzeć informacje o sposobach i terminach płatności, a także terminie wykonania odpłatnych usług, aby nie tworzyć następnie niedomówień mogących prowadzić do konfliktów z usługobiorcami. W interesie usługodawcy będzie w tej sytuacji zamieszczenie przed zakupem płatnej usługi elektronicznej (takiej jak odpłatne wyróżnienie ogłoszenia) także właściwego checkboxa, który usługobiorca będący konsumentem będzie musiał zaznaczyć, aby rozpocząć świadczenie usługi przed upływem 14-dniowego terminu do odstąpienia od umowy. Konieczne będzie wówczas pouczenie o tym, że zgoda ta i wcześniejsze rozpoczęcie świadczenia usługi pozbawia możliwości ustawowego odstąpienia od umowy bez podawania przyczyn i ponoszenia kosztów.

 

Zasady korzystania z usług elektronicznych

Każdy serwis internetowy może zawierać wiele mniej lub bardziej złożonych usług elektronicznych. Usługi te powinny być odpowiednio opisane w samym regulaminie serwisu. Usługa elektroniczna to zasadniczo każda funkcjonalność serwisu internetowego, która wiąże się z pewną interaktywnością czy koniecznością podawania danych i dokonywania jakichś działań przez osobę odwiedzającą stronę. W przypadku usług elektronicznych takich jak newsletter czy konto użytkownika, o których wspomnieliśmy wcześniej, można w dodatku mówić o zawarciu umowy między usługobiorcą a usługodawcą o świadczenie usługi o charakterze ciągłym W takiej sytuacji oczywiście powinny w regulaminie znaleźć się informacje o możliwości i sposobach rezygnacji z usługi.

W regulaminie serwisu nie może zabraknąć informacji o tym, czy dane usługi są odpłatne, czy też nieodpłatne, na jakich zasadach odbywa się korzystanie z nich, podawania jakich danych wymaga określona usługa oraz czy ma ona charakter jednorazowy, czy też ma charakter ciągły.

Usługami elektronicznymi, które najczęściej spotykamy w serwisie ogłoszeniowym, są zwykle formularze pozwalające dodawać swoje ogłoszenia, często bez konieczności zakładania konta w serwisie. Usługa ta wymaga podania przez usługobiorcę określonych danych osobowych czy treści tekstowych oraz naciśnięciu odpowiedniego pola akcji. Ma ona też zasadniczo charakter jednorazowy, a zatem trwa, dopóki usługobiorca nie zrezygnuje (np. poprzez opuszczenie serwisu internetowego) albo nie zakończy korzystania z niej (poprzez wysłanie formularza i tym samym dodania odpowiedniej treści na stronie serwisu).

W przypadku takich usług elektronicznych, które wymagają podania swoich danych osobowych w określonym celu, niezbędne będzie umieszczenie odpowiednich checkboxów, które osoba korzystająca z usługi obowiązana będzie zaznaczyć. Formularz dodania ogłoszenia wymagać będzie na pewno oświadczenia o zapoznaniu się z polityką prywatności oraz zgodą na postanowienia regulaminu serwisu. Podobne wymogi spełnić będzie musiał formularz rejestracji konta, jeżeli oczywiście serwis przewidywać będzie możliwość zakładania konta z dodatkowymi funkcjonalnościami.

Inną jednorazową usługą, która znajdzie się w każdym tego rodzaju serwisie, jest wyszukiwarka, która polega na odnalezieniu i przeglądaniu dostępnych ofert, jakie zamieścili wcześniej pozostali usługobiorcy.

Obowiązkiem usługodawcy będzie także informowanie w regulaminie o ewentualnych zagrożeniach i niebezpieczeństwach, jakie wiązać się mogą z korzystaniem z usług elektronicznych w jego serwisie internetowym.

Każda usługa elektroniczna serwisu powinna zostać w regulaminie wymieniona oraz opisana – zgodnie z wyżej przedstawionymi wskazówkami.

 

Pouczenia i zastrzeżenia prawne

Dla serwisu internetowego najważniejszym punktem regulaminu będą warunki zamieszczania w nim ogłoszeń. Jest to szczególnie ważne ze względu na możliwość publikowania treści niepozostających pod kontrolą usługodawcy, które mogą naruszać cudze prawa czy po prostu być nieprawdziwe. Już z tego powodu usługodawca powinien pomyśleć o wdrożeniu odpowiednich automatycznych środków filtrowania treści czy też manualnej moderacji przez wyznaczone osoby.

W regulaminie serwisu ogłoszeniowego powinny zatem znaleźć się liczne pouczenia co do treści, jakich nie wolno zamieszczać na jego łamach. Ogłoszenia muszą być oczywiście zgodne z rzeczywistością i niewprowadzające w błąd co do przedmiotu i warunków ogłoszenia. Dobrze jest w tym miejscu upomnieć także usługobiorców, w ślad za obowiązkiem płynącym z przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną, że zabronione jest dostarczanie przez nich treści o charakterze bezprawnym czy mogących zakłócać prawidłowe działanie serwisu. Dotyczy to w szczególności wszelkich miejsc w serwisie, gdzie możliwe jest wpisywanie jakichś danych i treści tekstowych. Korzystanie z serwisu powinno także odbywać się z poszanowaniem ogólnych przepisów prawa, a w szczególności dóbr osobistych osób trzecich, ochrony danych osobowych oraz praw własności intelektualnej. Są to kwestie pozornie oczywiste, jednak na właścicielu serwisu, jako usługodawcy, ciąży obowiązek spełnienia tych obowiązków informacyjnych i pouczenia swoich usługobiorców o tych zasadach.

Usługodawca powinien w tym celu dołączyć do regulaminu odpowiedni załącznik, który będzie w miarę precyzyjnie i wyczerpująco wymieniał przedmioty i usługi, które nie mogą stanowić przedmiotu ogłoszenia w ramach serwisu internetowego albo w stosunku do których wprowadza on stosowne ograniczenia.

Regulamin nie powinien także pomijać kwestii technicznych. Należy wskazać, jakie wymagania powinna spełniać osoba odwiedzająca serwis, aby korzystać z niego w sposób prawidłowy i w pełni funkcjonalny.

Serwis internetowy zawierać może z pewnością wiele treści i elementów graficznych, które stanowią własność intelektualną, szczególnie jego usługobiorców, które zamieszczają różne materiały w swoich ogłoszeniach. Odpowiednio opracowane materiały tekstowe i marketingowe, ale też różne wzory czy znaki towarowe, które zostaną zamieszczone na stronie, będą chronione prawem autorskim oraz przemysłowym. W takiej sytuacji również o tym należy wspomnieć w regulaminie, aby uniknąć wszelkich wątpliwości co do charakteru tych treści oraz zakazu ich rozpowszechniania i korzystania z nich poza serwisem internetowym, bez zgody uprawnionych podmiotów.

W razie jakichkolwiek problemów czy pytań dotyczących serwisu usługobiorcy powinni mieć możliwość skontaktowania się z właścicielem strony. Dlatego nie bez znaczenia jest, aby regulamin zawierał w szczególności dane identyfikacyjne właściciela serwisu oraz dane kontaktowe takie jak adres poczty elektronicznej, numer telefonu czy adres do doręczeń pocztą tradycyjną.

 

Dane osobowe w serwisie internetowym

Regulamin i polityka prywatności idą ze sobą w parze, ale skoro regulamin za nami to teraz poruszmy drugą kwestię. W końcu dochodzimy do ostatniej kwestii, którą należy uregulować, gdy sporządza się dokumenty dla każdego serwisu internetowego. W świetle rozporządzenia RODO przejrzystość w zakresie przetwarzania danych osobowych nabrała jeszcze większego znaczenia niż dawniej. Dlatego właśnie każdy serwis internetowy, nawet jeżeli nie udostępnia swoim użytkownikom wielu podstron czy formularzy, w których mogą podawać swoje dane osobowe, powinien posiadać dostosowaną politykę prywatności.

Polityka prywatności spełnia obowiązki informacyjne, jakie ciążą na administratorze danych osobowych, którym będzie w większości przypadków sam właściciel serwisu i usługodawca. Powinna ona precyzować, kto jest administratorem danych gromadzonych w ramach serwisu internetowego oraz jak nawiązać z nim kontakt. Jeżeli dana firma wyznaczyła inspektora ochrony danych osobowych, to również jego dane identyfikacyjne muszą znaleźć się w regulaminie.

Ponadto nie może zabraknąć informacji o sposobie przetwarzania danych osobowych usługobiorców. Każda polityka prywatności powinna precyzować:

  •         Cele, dla których gromadzi się dane osobowe w ramach strony;
  •         Podstawę prawną celu przetwarzania danych;
  •         Zakres danych, czyli jakiego typu dane są w określonym celu gromadzone;
  •     Okres przetwarzania, czyli przez jaki czas określone dane będą w tym celu przetwarzane.

Są to podstawowe informacje, na jakie należy zwrócić uwagę, tworząc politykę prywatności serwisu internetowego. Poza tym należy pouczyć osoby, których dane dotyczą, o ich prawach (w szczególności do sprostowania i zmiany danych, usunięcia danych, ograniczenia ich przetwarzania oraz sprzeciwu).

W polityce prywatności powinny się znaleźć informacje o wszelkich wykorzystywanych metodach analitycznych (takich jak narzędzie Google Analytics albo Facebook Pixel) oraz o profilowaniu i remarketingu, jeżeli są przez administratora w serwisie stosowane. Usługobiorcy powinni być świadomi, jakie narzędzia i dlaczego stosuje się do śledzenia ich aktywności w ramach serwisu internetowego.

Polityka prywatności jest również dobrym miejscem na spełnienie obowiązku informacyjnego dotyczącego plików cookies. W zasadzie każdy serwis internetowy z tego rodzaju plików korzysta, aby zapamiętywać preferencje użytkowników co do wyglądu serwisu, podawane przez nich dane (np. logowania do konta) czy ostatnio dodane produkty do koszyka (gdy serwis posiada funkcję sklepu). Jako że nie ma możliwości wyłączenia używania plików cookies domyślnie dla każdego użytkownika, serwis internetowy powinien informować osoby odwiedzające stronę, najlepiej poprzez widoczny komunikat na stronie głównej, o korzystaniu z plików cookies. Komunikat taki zawierać może odnośnik do polityki prywatności, w której z kolei zagadnienie zostanie omówione szerzej. Powinno znaleźć się tam pouczenie o możliwości ręcznego wyłączenia oraz usunięcia plików cookies przez każdego użytkownika z perspektywy jego przeglądarki internetowej.

 

Dlaczego warto zainwestować w regulamin i polityka prywatności serwisu ogłoszeniowego?

Regulamin serwisu internetowego powinien być zgodny z przepisami obowiązującego prawa, w szczególności z Kodeksem cywilnym oraz Ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną. W przypadku serwisu ogłoszeniowego, który w większości przypadków będzie skierowany do konsumentów, najważniejsze będzie jednak przestrzeganie obowiązków wynikających z Ustawy o prawach konsumenta. Polityka prywatności wiąże się natomiast z uwzględnieniem wielu wymogów, jakie nakłada na administratora danych osobowych rozporządzenie RODO.

Jak zatem widać, regulamin i polityka prywatności to złożona dokumentacja prawna. Właściciel serwisu, nie znając dobrze prawa, może więc napotkać na swej drodze sporo przeszkód.  

Chociaż kuszące jest skopiowanie jednego z dostępnych w sieci wzorów regulaminów, ich jakość zazwyczaj pozostawia wiele do życzenia, a poza tym nie ma pewności, że nie naruszamy wtedy czyichś praw własności intelektualnej. Dlatego lepiej nie ryzykować i zwrócić się z tym problemem do prawnika. Profesjonalny regulamin i polityka prywatności to coś więcej niż działalność zgodna z prawem – jego wysoki poziom merytoryczny oraz przejrzystość budują wiarygodność serwisu ogłoszeniowego. Odpowiednio zredagowany przez prawnika regulamin i polityka prywatności zapewni pozytywny odbiór serwisu oraz będzie dobrze prezentować się na jego stronie.

Sprzedajesz do innych Państw UE? Sprawdź, co z odrębnym regulaminem

Sprzedajesz do innych Państw UE? Sprawdź, co z odrębnym regulaminem

Sprzedaż do państw UE

Temat sprzedaży do innych państw członkowskich UE zyskuje na popularności – polskie sklepy internetowe co raz częściej kierują sprzedaż także do innych państw UE. W tej sytuacji istotne jest pytanie, czy konieczne jest tworzenie i stosowanie odrębnych regulaminów, właściwych dla każdego państwa członkowskiego, do którego skierowana jest sprzedaż? Temat ten jest dość skomplikowany, a przyjęcie jednego lub drugiego rozwiązania ma ogromne znaczenie w kontekście kosztów obsługi prawnej. Dlatego też zamieszczamy poniżej pełną odpowiedź centrum kontaktowego Europe Direct działającego przy Komisji Europejskiej udzieloną na zadane przez nas w tej sprawie pytanie:

Nasze pytanie:

Art. 6 ust 1. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) stanowi, iż umowy konsumenckie podlegają prawu państwa, w którym konsument ma miejsce zwykłego pobytu. Niezależnie od ust. 1, dla umowy, która spełnia warunki wymienione w ust. 1, strony mogą dokonać wyboru prawa właściwego zgodnie z art. 3 swoboda wyboru prawa. Wybór taki nie może jednak prowadzić do pozbawienia konsumenta ochrony przyznanej mu na podstawie przepisów, których nie można wyłączyć w drodze umowy, na mocy prawa, jakie zgodnie z ust. 1 byłoby właściwe w braku wyboru (ust. 2).

Czy w przypadku polskiego sprzedawcy internetowego, który kieruje działalność do Niemiec i Francji wystarcza zapis w regulaminie sklepu, iż umowy podlegają prawu polskiemu jednak sprzedawca zobowiązuje się do przestrzegania przepisów bezwzględnych prawa obcego, bardziej korzystnych dla konsumenta? W przypadku wypełnienia obowiązków informacyjnych i dostatecznego pouczenia klienta, postanowienie te zdaje się być w zgodzie z wykładnią art. 6 rozporządzenia Rzym I. Zwłaszcza stosownym rozwiązaniem nie wydaje się sporządzanie i umieszczanie na stronie odrębnych 28 regulaminów dostosowanych do prawa każdego państwa, do którego kierowana jest sprzedaż, w przypadku działalności sklepu internetowego na terenie całej Unii Europejskiej. Sprzedaż do UE nie sprawia tyle problemów co poza Unię Europejską np. do Ameryki

Czy Komisja uważa, że dopuszczalne jest kierowanie sprzedaż do UE mając regulamin oparty o prawo swojego Państwa z wyraźnym zastrzeżeniem przestrzegania przepisów bezwzględnych prawa obcego bardziej korzystnych dla konsumenta? Czy jednak konieczne jest każdorazowe przygotowanie odrębnego regulaminu zgodnego z prawem Państwa do którego kieruje się sprzedaż na rzecz konsumentów?

Odpowiedź Europe Direct:

Dziękujemy za skontaktowanie się z Europe Direct Contact Centre.

Naszym zdaniem wystarczy, że w regulaminie sprzedawcy znajdzie się wyraźne stwierdzenie, że bezwzględnie obowiązujące przepisy kraju pochodzenia konsumenta będą przestrzegane i że konsument jest chroniony przez te przepisy niezależnie od wyboru prawa właściwego (do relacji w ramach stosunku sprzedaży). Nie jest konieczne tworzenie i stosowanie odrębnych regulaminów, właściwych dla każdego państwa członkowskiego, do którego skierowana jest sprzedaż.

Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 593/2008 (Rzym I) daje stronom umowy swobodę w zakresie wyboru prawa, które ma być prawem właściwym dla danej umowy. Wspomniana zasada swobodnego wyboru prawa została podkreślona przez art. 6 ust. 2 w odniesieniu do „umów  konsumenckich.” Artykuł 6 ust. 2 pozwala stronom na wybór prawa właściwego dla umowy zawieranej z konsumentem. Jednakże art. 6 ust. 2 stanowi również, że wybór prawa nie może pozbawiać konsumenta ochrony prawnej zapewnianej przez bezwzględnie wiążące przepisy prawa państwa, w którym ma on miejsce zamieszkania. Konsument może zatem powołać się na przepisy ochronne państwa, w którym mieszka, mimo że strony wybrały, jako właściwe, prawo innego państwa. Tak więc, wybór prawa [nie „wyprzedza”]/[jest podrzędny w stosunku do] bezwzględnie wiążących przepisów kraju pochodzenia konsumenta.

Szczególna ochrona przyznana konsumentom na mocy art. 6 ust. 2  powinna być wyraźnie zakomunikowana konsumentowi przez sprzedawcę w regulaminie. W wyroku w sprawie Verein für Konsumenteninformation v. Amazon EU SARL (sprawa C-191/15) ETS orzekł, że regulamin nienegocjowanej indywidualnie umowy, który nie informuje konsumenta o ochronie przyznanej mu w art. 6 ust. 2, stanowi klauzulę niedozwoloną (rozporządzenie nie posługuje się takim pojęciem, ale jest to polski odpowiednik – przyp. red.) w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13, a zatem są niezgodne z prawem i nieważne. Zdaniem ETS taki warunek w regulaminie „jest nieuczciwy w zakresie, w jakim wprowadza konsumenta w błąd, sprawiając wrażenie, że do umowy ma zastosowanie wyłącznie prawo tego państwa członkowskiego (w którym sprzedawca ma siedzibę), bez poinformowania go, że zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rzym I korzysta on również z ochrony bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, które miałyby zastosowanie w przypadku braku tego warunku (…)” (pkt 71).

W związku z tym sprzedawca zobowiązany jest do odpowiedniego poinformowania konsumenta o ochronie, z której korzysta na mocy art. 6 ust. 2 rozporządzenia „Rzym I”. W przeciwnym razie warunki ustalone przez sprzedawcę nie byłyby zgodne z art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13, a wybór prawa mógłby być nieważny i niewiążący.

Z orzeczenia tego nie wynika jednak, że sprzedawcy są zobowiązani do sporządzania i stosowania regulaminów, które są specjalnie dostosowywane do prawa każdego z 28 państw członkowskich, w przypadku sprzedaży produktów konsumentom będącym obywatelami innych państwach członkowskich. Obowiązek taki nie jest ani wymagany na mocy art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13, ani nie jest konieczny do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony konsumentów. Nie jest on również wymagany na mocy art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rzym I, który podtrzymuje zasadę swobodnego wyboru, i nie zmusza sprzedawcy do wyboru prawa państwa, w którym mieszka konsument. Dlatego też polski sprzedawca może nadal wybierać prawo polskie jako właściwe, o ile przestrzegane są bezwzględnie wiążące przepisy kraju pochodzenia konsumenta, a konsument jest o tym fakcie należycie poinformowany.

Dlatego też polski sprzedawca internetowy musi informować klientów w swoim regulaminie, że o ile wybranym prawem umowy jest prawo polskie, o tyle konsumentowi przysługują również prawa i roszczenia wobec sprzedawcy przewidziane przez prawo kraju jego pochodzenia.

Mamy nadzieję, że te informacje okażą się dla Państwa użyteczne. Prosimy o ponowny kontakt, jeśli mają Państwo inne pytania dotyczące Unii Europejskiej, jej działalności lub instytucji.

Nasz komentarz – odpowiedź Centrum Kontaktowego jest bardzo istotna i korzystna dla Sprzedawców Internetowych – jasno i wyraźnie stwierdza, że

  1. sprzedawcy nie są zobowiązani do sporządzania i stosowania regulaminów, które są specjalnie dostosowywane do prawa każdego z 28 państw członkowskich;
  2. polski sprzedawca może nadal wybierać prawo polskie jako właściwe, o ile przestrzegane są bezwzględnie wiążące przepisy kraju pochodzenia konsumenta, a konsument jest o tym fakcie należycie poinformowany;
  3. polski sprzedawca internetowy musi informować klientów w swoim regulaminie, że o ile wybranym prawem umowy jest prawo polskie, o tyle konsumentowi przysługują również prawa i roszczenia wobec sprzedawcy przewidziane przez prawo kraju jego pochodzenia.

Stanowisko Centrum Kontaktowego należy ocenić zdecydowanie pozytywnie – nie utrudnia ono rozwoju sprzedaży poza granice Polski i nie zwiększa zbyt mocno kosztów obsługi prawnej – tutaj należy pamiętać, że mimo wszystko konieczne będzie przetłumaczenie regulaminu na język danego państwa członkowskiego, do którego kierujemy sprzedaż (bez tego trudno mówić o właściwym poinformowaniu o wyborze prawa) oraz konieczne będzie zapoznanie się z prawami konsumenta w danym państwie aby móc je uwzględnić w konkretnej sprawie (np. konsument niemiecki, czy francuski może mieć inne uprawnienia reklamacyjne niż polski i należy to uszanować).

W tym miejscu musimy zastrzec, że odpowiedź Europe Direct nie jest wiążąca – informacje udzielone przez Europe Direct nie są prawnie wiążące. Aczkolwiek z uwagi na autorytet Komisji Europejskiej i działającemu przy niej punktowi kontaktowemu warto wziąć pod uwagę rozważania zawarte w tej odpowiedzi. Mamy nadzieje, że sprzedaż do UE, sprawi już mniej problemów. 

Zachęcamy również wszystkich sprzedawców do zapoznania się z poradnikiem sprzedawcy internetowego, który przygotowali nasi prawnicy. Pszerz swoją wiedzą z różnych zakresów i bądź na bieżąco!

 

Newsletter prawny dla Sprzedawców

Dowiesz się pierwszy o ważnych zmianach w prawie i otrzymasz specjalne zaproszenia na nasze webinary z prawnikiem!

SUKCES - zapisałeś się!

Napisz maila
*
*
*
Zamów rozmowę tel.
*
*